مقاله
این گزارش مستقیماً در پاسخ به درخواست نهادهای تأمین‌کننده مالی برای دستیابی به شواهدی دقیق‌تر و کارآمدتر درباره دستاوردهای «سازگاری محلی‌محور» تدوین شده است. گزارش حاضر: ۱) شیوه‌هایی را که طرح‌های سازگاری به هدایت جوامع محلی از طریق آن‌ها توانایی خود را در ایجاد تاب‌آوری اقلیمی نشان داده‌اند بررسی می‌کند؛ ۲) شکاف‌ها و موانعی را که مانع از به‌کارگیری این شواهد توسط حامیان مالی شده است واکاوی می‌نماید؛ و ۳) اقداماتی را پیشنهاد می‌دهد که می‌توانند موجب تقویت حمایت‌های مالی و تداوم تولید دانش پیرامون راهکارهای اثربخش در سازگاری محلی‌محور شوند.
این گزارش اقداماتی را برای پل زدن میان شکاف‌های موجود توصیه می‌کند. این توصیه‌ها بر یک اصل بنیادین استوارند: تولید شواهد علمی و مستند درباره سازگاری محلی‌محور برای همه ارزشمند است و برای ایجاد شفافیت، ارتقای پاسخگویی، تسهیل فرایند یادگیری و تقویت پایداری اقدامات سازگاری، امری حیاتی به شمار می‌رود. از جمله مهم‌ترین این توصیه‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- تأمین‌کنندگان مالی سازگاری و دولت‌های میزبان باید شواهد موجود را به رسمیت بشناسند و با تکیه بر نقاط قوت جوامع، از جمله نظام‌های دانش بومی و محلی، منابع مالی را به سوی سازگاری محلی‌محور هدایت کنند. هم‌زمان، آنان باید با اتخاذ رویکردی دوگانه که هم نیازهای تصمیم‌گیری خودشان و هم الزامات جوامع محلی را برآورده سازد، بودجه‌های تکمیلی برای تولید شواهد اختصاص دهند.
- تولیدکنندگان دانش و دیگر کنشگران میدانی باید تولید دانش را به‌عنوان جزئی جدایی‌ناپذیر از رسالت سازگاری دنبال کنند و پیشگام تلاش‌هایی باشند که اهدافی فراتر از الزامات محدودِ تأمین‌کنندگان مالی را محقق می‌سازند. آنان باید شکاف‌های اساسی دانش را پر کنند و شواهد به‌دست‌آمده از دستاوردهای سازگاری محلی‌محور را جهت استفاده در فرایندهای ارزیابی ملی و جهانی تجمیع و تلفیق نمایند؛ به‌ویژه با تمرکز ویژه بر هم‌آفرینی اخلاقی دانش و بهره‌گیری متعهدانه از دانش بومی و محلی.
