این گزارش به ارزیابی وضعیت کاهش ریسک سانحه (DRR) در آفریقا طی سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶ می‌پردازد و پیشرفت‌های حاصل‌شده را نسبت به خط مبنای سال ۲۰۱۵ چارچوب سندای می‌سنجد. این سند که توسط هماهنگ‌کننده منطقه‌ای برنامه کاهش ریسک سانحه برای آفریقا در سازمان کشورهای آفریقایی، کارائیب و اقیانوس آرام (OACPS) تدوین شده است، به گردآوری و تحلیل پژوهش‌های اسنادی از منابع معتبر اختصاص دارد و تمرکز آن بر تمام کشورهای آفریقایی عضو این سازمان و نهادهای منطقه‌ای کلیدی است. گزارش حاضر رخدادهای سوانح، پیامدها، تحولات نهادی و سیاستی، پیشرفت اهداف راهبردی، مسائل فراگیر، مشارکت‌ها و چالش‌های موجود را واکاوی می‌کند. بر اساس یافته‌های این گزارش، قاره آفریقا مرگبارترین دوره پنج‌ساله سوانح را در ۱۵ سال گذشته تجربه کرده است؛ به‌طوری‌که مخاطرات اقلیمی عامل بیش از ۹۰ درصد سوانح بوده‌اند و در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴، بیش از ۱۳۳ میلیارد دلار زیان به همراه داشته‌اند. روش‌شناسی این پژوهش مبتنی بر تحلیل داده‌های سوانح، اسناد سیاستی، راهبردهای ملی و گزارش‌های ارائه‌شده از سوی شرکای منطقه‌ای و بین‌المللی است.

یافته‌های کلیدی نشان می‌دهد که هرچند آفریقا به پیشرفت‌های نهادی و سیاستی قابل‌توجهی دست یافته است ــ مانند تصویب بیانیه ویندهوک (Windhoek Declaration)، گسترش سیستم‌های هشدار سریع و ارتقای آمادگی منطقه‌ای ــ اما شکاف‌های اساسی همچنان در زمینه‌های حکمرانی، تأمین مالی و داده‌های ریسک به قوت خود باقی است. تنها پنج کشور آفریقایی عضو این سازمان دارای راهبردهای جامع تأمین مالی ریسک سانحه هستند و بیشتر راهبردهای ملی کاهش ریسک سانحه به‌ویژه در سطوح محلی و استانی، یا به‌طور کامل اجرا نشده‌اند یا با اهداف چارچوب سندای هم‌راستا نیستند. سیستم‌های اطلاعات ریسک در حال توسعه هستند، اما کماکان به‌صورت پراکنده عمل می‌کنند و تفکیک داده‌ها بر پایه جنسیت، سن و توان‌خواهی در آن‌ها ناکافی است. همچنین پیشرفت در دستیابی به اهداف چارچوب سندای نامتوازن گزارش می‌شود؛ اهداف مربوط به کاهش مرگ‌ومیر و زیان‌های اقتصادی تنها به شکل جزئی محقق شده‌اند، اما اهداف مرتبط با همکاری‌های بین‌المللی و پوشش سیستم‌های هشدار سریع چندمخاطره‌ای برآورده شده‌اند. مؤلفان گزارش توصیه می‌کنند برای تداوم و توسعه روند پیشرفت کاهش ریسک سانحه در آفریقا، تثبیت دستاوردهای نهادی، شتاب‌بخشی به تأمین مالی اقدامات پیشگیری و تاب‌آوری، تقویت سامانه‌های ثبت خسارت و زیان، نهادینه‌سازی سیستم هشدار سریع و اقدام پیش‌دستانه در تمامی سطوح، و ارتقای مدیریت دانش، فراگیری اجتماعی و همکاری‌های جنوب–جنوب در دستور کار قرار گیرد.