این گزارش نمای کلی از وضعیت کاهش ریسک سانحه (DRR) را در منطقه کارائیب طی بازه زمانی ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶ ارائه می‌دهد و به تحلیل بستر ریسک، روندهای کلیدی، پیشرفت‌های حاصل‌شده در راستای اهداف راهبردی برنامه کاهش ریسک سانحه، تحولات سیاستی و چالش‌های نوظهور می‌پردازد. این ارزیابی داده‌های به‌دست‌آمده از مرور پیشینه گزارش‌های تحلیلی منطقه‌ای، داده‌های پایش چارچوب سندای و بازخوردهای نهادهای منطقه‌ای مجری «برنامه کاهش ریسک سانحه درون‌سازمانی کشورهای آفریقا، کارائیب و اقیانوس آرام» (Intra-ACP) را تلفیق کرده است. این ارزیابی ۱۶ کشور عضو سازمان کشورهای آفریقایی، کارائیب و اقیانوس آرام (OACPS) در حوزه کارائیب را پوشش می‌دهد و بر سوانح اقلیمی اخیر، فشارهای فزاینده زیست‌محیطی، آسیب‌پذیری‌های سیستماتیک و پاسخ‌های سیاستی منطقه تمرکز دارد.

یافته‌های کلیدی این ارزیابی بر تشدید تهدیدهای اقلیمی، از جمله طوفان‌های بی‌سابقه، گرمای شدید، افزایش خسارت‌های ناشی از سوانح و تغییرات سریع محیط‌زیستی تأکید دارند. با وجود اینکه حکمرانی ریسک سانحه، سیستم‌های هشدار سریع و برنامه‌ریزی تاب‌آوری روندی روبه‌رشد دارند، تأمین مالی اختصاص‌یافته به کاهش ریسک سانحه کماکان ناکافی بوده و رویکردی به‌شدت واکنشی دارد. دفاتر ملی مدیریت ریسک سانحه از نظر ساختاری با کمبود منابع مالی مواجه‌اند و شکاف‌های اطلاعاتی مهمی، به‌ویژه در رابطه با جوامع و گروه‌های آسیب‌پذیر، همچنان به قوت خود باقی است. این گزارش اقداماتی نظیر تقویت انسجام نهادی و سیاستی، افزایش سرمایه‌گذاری در پیشگیری و کاهش ریسک سانحه، ارتقای سیستم‌های اطلاعات ریسک، مشارکت‌دادن فراگیرتر زنان، جوانان و افراد دارای معلولیت، و استفاده گسترده‌تر از فناوری‌های دیجیتال را توصیه می‌کند. همچنین، تداوم وابستگی به نهادهای اهداکننده مالی و پراکندگی اقدامات، پایداری برنامه‌ها را تهدید می‌کند؛ وضعیتی که نیازمند تلاش‌های هماهنگ منطقه‌ای و گذار از طرح‌های آزمایشی محدود به‌سوی نهادینه‌سازی گسترده در ساختارهای اجرایی است.