این پژوهش به بررسی تجارب افرادی می‌پردازد که در جریان وقوع توفند ماریا و پس از آن، در مراکز مراقبت بلندمدت (LTC) در پورتوریکو شاغل یا مقیم بوده و یا در عملیات پاسخگویی به سانحه در این مراکز مشارکت داشته‌اند. در سپتامبر ۲۰۱۷، توفند ماریا پورتوریکو را درنوردید و این جزیره را برای سال‌های متوالی با ویرانی‌های گسترده روبه‌رو کرد. پورتوریکو جمعیتی دارد که با سرعت فزاینده‌ای به سوی سالمندی پیش می‌رود و بر خلاف بخش اصلی ایالات متحده، از زیرساخت‌های استاندارد مراقبت بلندمدت برخوردار نیست.

از ژانویه تا مارس ۲۰۱۹، تعداد ۲۰ مصاحبه حضوری با کارکنان سه سرای سالمندان در پورتوریکو، مراقبان خانگی و نیروهای فعال در پاسخگویی به سانحه انجام شد. تحلیل موضوعی داده‌ها چالش‌های متعددی را در هفته‌ها و ماه‌های پس از وقوع توفند ماریا نمایان کرد؛ مسائلی نظیر مدیریت بحران سلامت سالمندان مقیم، پشتیبانی از کادر درمان و مراقبان، اختلال در خطوط ارتباطی و دشواری دسترسی به منابع حیاتی. شرکت‌کنندگان همچنین از بی‌اعتمادی فراگیر نسبت به دولت‌های محلی و فدرال و ناامیدی از شیوه پاسخگویی نهادهای دولتی سخن گفتند. یافته‌ها نشان داد که آمادگی کافی در برابر سانحه نقشی تعیین‌کننده در مهار بحران و پشت سر گذاشتن پیامدهای این توفند داشته است. در نهایت، مشارکت‌کنندگان درس‌آموخته‌ها و راهکارهایی را برای ارتقای سطح آمادگی در برابر سوانح آتی به اشتراک گذاشتند.