مقاله
در پژوهشی تازه که در نشریه Nature Communications منتشر شده است، تیمی بین‌المللی از محققان نشان دادند که سیلاب‌های ساحلی تمایل دارند در ساعات مشخصی از شبانه‌روز و همگام با زمان‌بندی جزرومد رخ دهند. اگرچه پژوهش‌های پیشین عمدتاً بر زمان‌بندی فصلی سیلاب‌های رودخانه‌ای و ساحلی متمرکز بوده‌اند، این نخستین مطالعه‌ای است که نشان می‌دهد سیلاب‌های خسارت‌بار در مناطق مختلف، الگوهای زمانیِ روزانه و قابل‌پیش‌بینی دارند.
سیلاب‌ها به‌طور سنتی پدیده‌هایی عمدتاً ناشی از وضعیت جوی در نظر گرفته می‌شدند و به همین دلیل زمان دقیق وقوع آن‌ها نسبتاً غیرقابل‌پیش‌بینی تلقی می‌شد. با این حال، شگفت‌انگیز است که تاکنون توجه بسیار کمی به ساعت وقوع سیلاب در طول شبانه‌روز شده است. دلیل دیگر این موضوع به شیوه سنجش سیلاب‌ها مربوط می‌شود؛ دانشمندان معمولاً از تعداد «روزهای سیلابی» در سال صحبت می‌کنند و هنگامی که یک رخداد به عنوان یک روز سیلابی ثبت می‌شود، اطلاعات مربوط به اینکه سیل در ساعت ۳ بامداد، ۸ صبح یا ۳ بعدازظهر رخ داده است، نادیده گرفته می‌شود.
پژوهشگران با بهره‌گیری از داده‌های مدسنج‌ها و سوابق رخدادهای سیل در ایالات متحده و بریتانیا، الگوهای روشنی در زمان وقوع سیلاب‌ها شناسایی کردند. برای نمونه، در بوستون سیلاب‌ها عمدتاً حوالی ظهر و نیمه‌شب رخ می‌دهند، در حالی که در کالیفرنیای جنوبی وقوع آن‌ها در ساعات صبحگاهی رایج‌تر است. در فلوریدا، به دلیل تفاوت جزرومد در امتداد خط ساحلی، این زمان‌بندی متغیر است؛ در امتداد سواحل اقیانوس اطلس و به سمت فلوریدا کیز، سیلاب ساحلی تا حدی قابل‌پیش‌بینی است، اما در امتداد سواحل خلیج مکزیک، قابلیت پیش‌بینی کمتری دارد.
این قابلیت پیش‌بینی تا حد زیادی توسط جزرومد تعیین می‌شود. در بسیاری از مناطق، جزرومد مشخص می‌کند که آیا خیزاب طوفان برای عبور سطح آب از آستانه سیلاب کفایت می‌کند یا خیر. در نتیجه، حتی سیلاب‌های ناشی از طوفان نیز اغلب از زمان‌بندی جزرومد پیروی می‌کنند.
پژوهشگران همچنین دریافتند که این پدیده تنها منحصر به مناطقی با جزرومد نیمه‌روزانه (شامل دو مد و دو جزر در هر روز) نیست، بلکه به دلیل نحوه برهم‌کنش سیگنال‌های جزرومدی مختلف، در مناطقی با رژیم جزرومد روزانه (یک مد و یک جزر در روز) نیز رخ می‌دهد.
با تداوم افزایش تراز آب دریاها، وقوع سیلاب‌های ساحلی بدون محرک‌های طوفانی افزایش یافته و این امر اهمیت یافته‌های پژوهش اخیر را دوچندان کرده است.
اهمیت این مسئله در آن است که زمان وقوع بر میزان خسارات تأثیر مستقیم دارد. وقوع یک سیلاب در ساعات رفت‌وآمد صبحگاهی، ساعات کاری یا در نیمه‌های شب پیامدهای کاملاً متفاوتی به همراه دارد. درک این الگوهای زمانی می‌تواند پیش‌بینی سیلاب، برنامه‌ریزی شرایط اضطراری، عملیات زیرساختی و سازگاری بلندمدت ساحلی را به میزان چشمگیری بهبود بخشد.
این دستاورد می‌تواند پیش‌بینی‌های کنونی سیلاب را دقیق‌تر کند و هشدارهای پیش از وقوع بحران را ارتقا دهد؛ امری که به شهروندان، مشاغل و مدیران بحران کمک می‌کند اختلالات احتمالی را پیش‌بینی کرده و متناسب با آن برنامه‌ریزی نمایند.
با بالا آمدن سطح آب دریاها، این اطلاعات ارزش دوچندانی پیدا می‌کند؛ زیرا افزایش میانگین تراز دریا به این معناست که تنها یک عامل جوی نسبتاً کوچک، یا گاهی صرفاً یک جزرومد نجومی بسیار شدید، برای گذر از آستانه سیلاب کافی خواهد بود.
از این رو، درک زمان دقیق این بازه‌های جزرومدی بحرانی به مؤلفه‌ای بسیار حیاتی در سیستم هشدار سریع و آمادگی در برابر سیلاب‌های ساحلی تبدیل خواهد شد.
