این مقاله یک رویکرد مدل‌سازی با وضوح مکانی بالا را برای ارزیابی درمعرض‌قرارگیری ساحلی ارائه می‌دهد که بر پایه یک مجموعه داده ۴۳ ساله از پیش‌بینی بازگشتی امواج (Wave Hindcast) بنا شده و در امتداد یک نوار ساحلی با بافت شهری متراکم در شرق ریویرا لیگوریا (شمال غربی ایتالیا) پیاده‌سازی شده است. ارزیابی میزان درمعرض‌بودن مناطق ساحلی، پیش‌نیازی اساسی برای ارزیابی دقیق ریسک ساحلی و اجرای اقدامات مؤثر پیشگیری و کاهش آثار (تخفیف) به شمار می‌رود. در این پژوهش، ۴۰ طوفان شدید از جهات اصلی تأثیرگذار بر دریای لیگوریا از طریق زنجیره‌ای از مدل‌ها بر اساس مدل رقومی ارتفاعی (DEM) با تفکیک‌پذیری بالا شبیه‌سازی شدند که هر دو ویژگی مورفولوژیکی و کالبدی شهری را در بر می‌گیرد.

سناریوهای سیلاب ساحلی از برآورد بالاآمدگی موج (Wave Run-up) از طریق شبیه‌سازی‌های عددی استخراج شدند و مناسب‌ترین پارامتر برای تعیین آستانه‌های درمعرض‌قرارگیری با توجه به ریخت‌شناسی ویژه منطقه و پیکربندی بافت شهری انتخاب گردید. نتایج نشان می‌دهد که ارزیابی دقیق و قابل‌اعتماد درمعرض‌قرارگیری ساحلی نیازمند مجموعه داده‌های بلندمدت امواج و داده‌های مورفولوژیکی باکیفیت است؛ به‌ویژه در محیط‌های ساحلی با تراکم بالای شهری که حتی تغییرات اندک در بالاآمدگی موج می‌تواند منجر به جهش‌های ناگهانی در سطح درمعرض‌بودن شود. با این حال، نتایج مطالعه تأکید می‌کند که رویکردهای فنی به‌تنهایی کافی نیستند و راهبردهای مؤثر پیشگیری و کاهش آثار نیازمند ابتکارات مکمل در زمینه ارتقای آگاهی از ریسک و اطلاع‌رسانی به جامعه و جمعیت محلی هستند.