آژانس گردشگری ژاپن (JTA) در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۶ «نشست کارشناسی تابآوری گردشگری ۲۰۲۶» را در هتل پرنس توکیو برگزار کرد. این نشست با حضور نمایندگانی از ۱۸ کشور و ۸ سازمان بینالمللی و منطقهای با هدف بحث و تبادلنظر پیرامون کاهش ریسک سانحه و بازیابی در بخش گردشگری تشکیل شد.
کشورهای شرکتکننده شامل ۹ عضو اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا (آسهآن) به همراه مالدیو، مغولستان، پاپوآ گینه نو، ساموآ، وانواتو، فیجی، جمهوری کره و نپال بودند. همچنین سازمانهای حاضر عبارت بودند از: سازمان گردشگری سازمان ملل متحد (UN Tourism)، دفتر منطقهای سازمان گردشگری سازمان ملل در آسیا و اقیانوسیه، شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC)، آژانس مدیریت شرایط اضطراری سوانح در کارائیب (CDEMA)، دبیرخانه آسهآن، مرکز ژاپن-آسهآن، انجمن آژانسهای مسافرتی ژاپن (JATA) و سازمان ملی گردشگری ژاپن (JNTO).
این نشست بر رکن دوم «بیانیه سندای درباره گردشگری» با عنوان «جذب اثرات بحرانها و سوانح، و سازگاری و دگرگونی از طریق فرایند بازیابی» تمرکز داشت و بستری مناسب برای تبادل تجربیات، ابتکارات و دانش کارشناسان جهت تقویت تابآوری گردشگری فراهم آورد.
نمایندگان حاضر، طیف گستردهای از اقدامات خود را گزارش کردند؛ از جمله تقویت تابآوری در برابر تغییر اقلیم، افزایش مشارکت جامعه در آمادگی و بازیابی در برابر سوانح، و متنوعسازی محصولات گردشگری بهمنظور کاهش آسیبپذیری مقاصد در برابر شوکها و تکانهها.
آژانس گردشگری ژاپن ضمن تشریح اقدامات گذشته خود در ارتباط با رکن دوم بیانیه سندای، از جمله نحوه پاسخگویی به همهگیری کووید-۱۹، به معرفی برنامههای پیشرو برای ارتقای تابآوری گردشگری با چشمانداز سال ۲۰۲۷ («سال بینالمللی گردشگری پایدار و تابآور») و سالهای پس از آن پرداخت. علاوه بر این، کشورها و نهادهای مختلف نمونههایی از اقدامات خود را در زمینه تقویت تابآوری اقلیمی، مشارکت مردمی، تنوعبخشی به خدمات و محصولات گردشگری و اهمیت همکاری میان ذینفعان گوناگون از جمله نهادهای بینالمللی ارائه دادند. این ارائهها بر ضرورت پیگیری مستمر اقدامات پس از وقوع بحران، از قبیل تداوم و ازسرگیری کسبوکارهای گردشگری از طریق مشارکتهای دولتی-خصوصی، تأمین نیروی انسانی، و طراحی و توسعه خدمات گردشگری متناسب با آینده هر منطقه تأکید کردند.
بر اساس مباحث این نشست و اطلاعاتی که سایر کشورها در آینده به اشتراک خواهند گذاشت، آژانس گردشگری ژاپن در نظر دارد دستورالعملها و مجموعهای از مطالعات موردی را تدوین کند تا تلاشها در راستای «جذب اثرات بحرانها و مخاطرات طبیعی، و سازگاری و دگرگونی در فرایند بازیابی» را ارتقا بخشد.