رهبران جهان با هدف گذار از سوختهای فسیلی و جلوگیری از وخیمترین پیامدهای تغییرات اقلیمی، در پی دستیابی به انتشار خالص صفر گازهای گلخانهای تا سال ۲۰۵۰ و محدود کردن گرمایش جهانی به ۱.۵ درجه سانتیگراد هستند. با این حال، اقدامات لازم برای تحقق این اهداف و به حداقل رساندن اثرات نامطلوب بر جان، معیشت و زیرساختها، نسخهای واحد و یکسان برای همه نیست؛ بلکه نیازمند رویکردهای متفاوتی در نقاط مختلف جهان خواهد بود.
بهمنظور درک بهتر علل و آثار پراکنده و گوناگون بحران اقلیمی و ارکان راهکارهای زیستپذیر، پژوهشگران ابتکار عمل «آیندههای اقلیمی زیستپذیر» دانشگاه امآیتی (LCF) — متشکل از ۲۰ عضو هیئتعلمی و وابسته امآیتی از بخشهای مختلف این مؤسسه — با جوامع خط مقدم در پهنههای جغرافیایی و اجتماعی-اقتصادی متنوع سراسر جهان همکاری میکنند.
این ابتکار با حمایت مالی «همکاری بینش انسانی امآیتی» (MITHIC) و در «دانشکده علوم انسانی، هنر و علوم اجتماعی امآیتی» (SHASS) مستقر است. LCF یک کانون پژوهشی چندرشتهای و جامعهای از متخصصان است که بر چگونگی تأثیر تغییرات اقلیمی بر زندگی روزمره مردم تمرکز دارد و به تولید دانش و همکاریهای پژوهشی با سازمانهای محلی میپردازد.
در روزهای ۲۳ تا ۲۵ آوریل — درست پس از روز زمین — LCF چندین مورد از این همکاریها را در دومین همایش آیندههای اقلیمی زیستپذیر در امآیتی به نمایش گذاشت؛ رویدادی که سازمانهای محیطزیستی محلی را با پژوهشگران و دانشجویان امآیتی گرد هم آورد تا چگونگی بروز چالشهای تغییر اقلیم و پاسخها به آن را در مناطقی از نیوانگلند تا مغولستان بررسی کنند.
هدر پاکسون، استاد انسانشناسی امآیتی و یکی از مدیران هیئتعلمی MITHIC، در سخنرانی آغازین نخستین روز همایش گفت: «طی دو روز آینده، گفتوگوهایی پیرامون فعالیتهای مبتنی بر جامعه و پژوهشهای دانشگاهی خواهیم داشت؛ پژوهشهایی با هدف درک علل ساختاری و اثرات اجتماعی تغییر اقلیم، همانگونه که در زندگی روزمره مردم تجربه میشود. من بسیار مشتاق این همایش و مسیر پیش روی "آیندههای اقلیمی زیستپذیر" هستم.»
ایستادگی در برابر آسیبهای زیستمحیطی: مواجهه با مراکز داده
نشستی درباره مراکز داده، دغدغههای حوزه انرژی و سلامت جامعه در شهرستان گرین در غرب پنسیلوانیا نشان داد که چگونه ذینفعان در تلاشاند تا بهطور پیشدستانه از تهدیدهای بلندمدت علیه محیطزیست و سلامت عمومی در محلههای خود و فراتر از آن جلوگیری کنند. نیکلاس هود، سازماندهنده ارشد در مرکز عدالت در مناطق زغالسنگ (CCJ) — که از سال ۱۹۹۴ برای بهبود سیاستها و مقررات استخراج و مصرف سوختهای فسیلی در این منطقه فعالیت میکند — به تشریح اثرات زیستمحیطی و بهداشتی محلی این فعالیتها پرداخت؛ از جمله روش شکست هیدرولیکی (فرکینگ) که به افزایش آلودگی آب، آسم و لنفوم منجر شده است. او گفت: «ما در این منطقه معادن زغالسنگ و چاههای نفت قدیمی داریم و شکست هیدرولیکی هم به آنها اضافه شده است؛ حالا قرار است مراکز داده را نیز به این مجموعه بیفزایند. بنابراین، از خود بپرسید: آیا فکر میکنید ما خواهان چنین چیزی هستیم؟»
جیسون کاپلو، مدافع حقوق جامعه در CCJ، خاطرنشان کرد نیروهای بازار، توسعهدهندگان مراکز داده را وادار میکنند تا پروژههای خود را تا جای ممکن با کمترین هزینه در مناطقی بسازند که تصور میکنند ساکنان آن احتمالاً اعتراضی به اثرات مخرب زیستمحیطی و بهداشتی نخواهند داشت. این اثرات شامل آلودگی ناشی از سامانههای خنککننده آبی در محل، ژنراتورهای دیزلی و نیروگاههای کوچک با سوخت گاز طبیعی و بیماریهای مرتبط با ذرات معلق ریز مانند آسم کودکان، حملات قلبی، سکته مغزی و بیماریهای ریوی است. با این حال، در ارائه بعدی، لیویا گاروفالو، انسانشناس فرهنگی و پزشکی در تیم زیرساختهای قابل اعتماد