مقاله
در سال ۲۰۲۱، مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) اهداف کربن‌زدایی پردیس دانشگاهی خود را در قالب برنامه اقدام اقلیمی فست فوروارد (Fast Forward) تدوین کرد. پنج سال پس از آن، بسیاری از این اهداف محقق شده یا در آستانه تکمیل قرار دارند؛ از جمله اقدامات مربوط به افزایش بهره‌وری انرژی ساختمان‌های این دانشگاه، توسعه سامانه‌های خورشیدی بر فراز پشت‌بام‌ها و دستیابی به انتشار خالص صفر کربن.
گلن شور، معاون ارشد اجرایی و خزانه‌دار ام‌آی‌تی، در این باره می‌گوید: «کربن‌زدایی از پردیس ما همگام با ایفای نقش رهبری این مؤسسه در ارتقای کاهش انتشار کربن و تاب‌آوری در برابر تغییر اقلیم از طریق پژوهش، نوآوری و جهت‌دهی به سیاست‌های عمومی در این حوزه پیش می‌رود. تیم‌های ما از همین روحیه نوآورانه برای دستیابی به اهداف اقلیمی پردیس بهره می‌گیرند.»
ایجاد پردیسی با بازده انرژی بالا
طی یک دهه گذشته، این مؤسسه مصرف انرژی به ازای هر فوت مربع (معادل ۰٫۰۹ متر مربع) را بیش از ۱۰ درصد کاهش داده است؛ آن هم در شرایطی که وسعت پردیس افزایش یافته و فعالیت‌های پژوهشی فشرده‌تر شده است. تولید برق خورشیدی بر فراز پشت‌بام‌ها در همین بازه زمانی بیش از ۵ برابر افزایش یافته و تأسیسات خورشیدی جدیدی در مرکز دانشجویی استراتون (ساختمان W20)، کتابخانه دیویی (ساختمان E53)، خوابگاه دانشجویان کارشناسی نیو واسار (ساختمان W46)، مجتمع خوابگاهی تحصیلات تکمیلی (ساختمان‌های W87 و W88) و ساختمان هنرهای نمایشی (ساختمان W97) نصب شده است. ۳۳ پروژه ساختمانی ام‌آی‌تی موفق به دریافت گواهینامه «پیشرو در طراحی انرژی و محیط‌زیست» (LEED) شده‌اند. همچنین در ماه مه، ساختمان تینا و حمید مقدم (ساختمان ۵۵) به عنوان نخستین ساختمان ام‌آی‌تی توانست گواهینامه کربن صفر از مؤسسه آینده زیست‌پذیر (Living Future Zero Carbon) را کسب کند.
جو هیگینز، معاون خدمات و مدیریت پردیس، خاطرنشان می‌کند: «ما بیش از ۳۰۰ پروژه ارتقای بهره‌وری انرژی را در سراسر پردیس به انجام رسانده‌ایم که تمرکز اصلی آن‌ها بر ساختمان‌های پژوهشی پرمصرف بوده و در نهایت تقریباً تمام بخش‌های دانشگاه را در بر گرفته است.»
نمونه بارز این تلاش‌ها، ساختمان ۴۶ (مجموعه علوم مغز و شناخت) و انبار ذخیره‌سازی متروپولیتن (ساختمان W41) است که به تازگی به دانشکده معماری و برنامه‌ریزی شهری اختصاص یافته است.
ساختمان ۴۶ به عنوان یکی از پرمصرف‌ترین ساختمان‌های انرژی در ام‌آی‌تی و ساختمانی با بیشترین پتانسیل کاهش کربن شناسایی شد. در سال ۲۰۲۴، این دانشگاه نوسازی آزمایشگاه‌به‌آزمایشگاه را تکمیل کرد و زیرساخت‌های تأسیسات مکانیکی ساختمان ۴۶ را ارتقا داد. نتیجه این اقدامات، کاهش ۳۵ درصدی مصرف انرژی و انتشار کربن در این ساختمان بود که معادل حدود ۲ درصد کاهش در کل انتشار کربن پردیس دانشگاهی به شمار می‌رود.
ساختمان بازسازی‌شده «مت ورهاوس» (Met Warehouse) که در ماه اوت بازگشایی شد، از سامانه نوآورانه بازیافت حرارت بهره می‌برد؛ این سامانه گرمای دفع‌شده از سیستم سرمایشی پردیس را جذب کرده و با استفاده از پمپ‌های حرارتی برقی، گرمایش ساختمان را تأمین می‌کند. هیگینز می‌گوید این سامانه به طراحی سیستم‌های بازیافت حرارتی بزرگ‌تر در مقیاس کل پردیس کمک شایانی خواهد کرد.
از سال ۲۰۱۴ تاکنون، ۱۰۱ ساختمان از مجموع ۱۶۸ ساختمان در پردیس اصلی ام‌آی‌تی تحت پروژه‌های ارتقای بهره‌وری انرژی قرار گرفته‌اند. طرح جامع سرمایه‌گذاری ۲۰۳۰ این مؤسسه، سرمایه‌گذاری در طرح‌های کاهش مصرف انرژی را ادامه خواهد داد و ارتقای بهره‌وری را به یکی از ارکان اصلی تمامی پروژه‌های جامع بازسازی ساختمان‌ها تبدیل می‌کند. نمونه
