در بهار امسال، ۲۵ نفر از دانشجویان و پژوهشگران پسادکتری مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) برای دیدار با کارکنان و مشاوران کنگره ایالات متحده و حمایت از تداوم سرمایه‌گذاری فدرال در پژوهش‌های علمی، به واشنگتن سفر کردند.

با توجه به کاهش‌های اخیر در بودجه برنامه‌های بنیاد ملی علوم آمریکا (NSF) و تداوم بلاتکلیفی پیرامون بودجه پژوهشی فدرال، این گفت‌وگوها بسیار به‌موقع و حائز اهمیت بود. در طول تنها دو روز، شرکت‌کنندگان با ۶۲ دفتر نمایندگی در کنگره از ۳۲ ایالت دیدار کردند تا درباره اهمیت حمایت مالی فدرال از تحقیقات علمی، آموزش عالی و سایر دغدغه‌های سیاستی مرتبط با حوزه‌های پژوهشی خود به رایزنی بپردازند.

ابتکار سیاست‌گذاری علم در ام‌آی‌تی (MIT SPI) هر بهار برنامه‌ای تحت عنوان «روزهای بازدید از کنگره» (CVD) برگزار می‌کند؛ برنامه‌ای که دانشجویان تحصیلات تکمیلی و پژوهشگران پسادکتری را با فرایند سیاست‌گذاری فدرال آشنا می‌سازد و مسیرهای متعددی را که دانشمندان می‌توانند از طریق آن‌ها در کنشگری و حمایت از سیاست‌های علمی مشارکت کنند، آشکار می‌سازد. علاوه بر دیدار با دفاتر نمایندگان کنگره، شرکت‌کنندگان با دانش‌آموختگان ساکن واشنگتن و اعضای دفتر ام‌آی‌تی در این شهر نیز ارتباط برقرار می‌کنند تا با موقعیت‌های شغلی فعال در تقاطع علم و سیاست‌گذاری عمومی آشنا شوند.

برنامه امسال با مدیریت مشترک آدری پارکر، دانشجوی دکتری مهندسی عمران و محیط‌زیست در MIT، و ایان رابرتسون، دانشجوی دکتری اقیانوس‌شناسی فیزیکی در MIT و مؤسسه اقیانوس‌شناسی وودز هول (WHOI) سازمان‌دهی شد. رابرتسون درباره این تجربه می‌گوید:

«حضور در این سفر به عنوان یکی از مدیران برنامه، پس از تجربه سال گذشته به عنوان شرکت‌کننده، تعهد و مسئولیتی بزرگ بود که دستاوردهای بسیار ارزشمندی به همراه داشت. ادامه دادن مسیر سازمان‌دهندگان پیشین و ارتقای تجربه شرکت‌کنندگان از طریق آموزش و تشویق آن‌ها نه‌تنها برای دفاع کلی از بودجه‌های پژوهشی، بلکه برای طرح سیاست‌های مشخص مرتبط با پژوهش‌هایشان، بسیار رضایت‌بخش بود. امیدوارم برنامه روزهای بازدید از کنگره در آینده نیز با موفقیت به ارائه چارچوبی برای گفت‌وگوهای سیاست‌گذاری علمی با کنگره ادامه دهد و به دانشجویان و پژوهشگران پسادکتری کمک کند تا مسیرهای گوناگون پیوند میان پژوهش و سیاست‌گذاری را در طول دوران حرفه‌ای خود بازشناسند.»

برای آماده‌سازی پیش از سفر، شرکت‌کنندگان در سه کارگاه آموزشی که با همکاری ابتکار سیاست‌گذاری علم، دفتر ام‌آی‌تی در واشنگتن و آزمایشگاه سیاست‌گذاری این دانشگاه برگزار شد، شرکت کردند. در این نشست‌ها، مباحثی پیرامون فرایند تخصیص بودجه فدرال، نقش کارکنان کنگره در شکل‌دهی به قوانین، و راهبردهای کاربردی برای انتقال تخصص‌های علمی به سیاست‌گذاران آموزش داده شد. این جلسات همچنین فرصتی برای شرکت‌کنندگان فراهم کرد تا نحوه ارائه پژوهش‌ها و پیشنهادهای سیاستی خود را در نشست‌های شبیه‌سازی‌شده کنگره تمرین کنند.

دانشجویان در جریان حضور خود در کنگره، علاوه بر تأکید بر تأمین بودجه عمومی علوم برای سال مالی پیش‌رو، از سیاست‌های مشخص مرتبط با پژوهش‌های خود در حوزه‌های هوش مصنوعی، علوم و مهندسی محیط‌زیست، انرژی، فضا و سلامت نیز دفاع کردند. آن‌ها دفاتر نمایندگان را به بازنگری در متن لوایح، حمایت از طرح‌های قانونی در دست بررسی در صحن کنگره یا معرفی طرح‌های جدید ترغیب نمودند. کارکنان هر دو حزب تمایل ویژه‌ای به بحث درباره حریم خصوصی و امنیت هوش مصنوعی در حوزه‌های بین‌رشته‌ای نشان دادند. آن‌ها همچنین اشتیاق فراوانی برای آگاهی از موضوعات مهم محیط‌زیستی، نظیر استخراج از اعماق دریا، و بررسی پیامدهای زیست‌محیطی آن ابراز کردند. در بسیاری از موارد، گفت‌وگو درباره پژوهش‌های شرکت‌کنندگان و اولویت‌های سیاستی علم‌محور، ضرورت تداوم تأمین مالی علم از سوی دولت فدرال را برجسته ساخت و به مشاوران کنگره کمک کرد تصمیم‌گیری‌های انتزاعی مرتبط با بودجه را مستقیماً با پژوهشگران و طرح‌های واقعی پیوند دهند.

این تجربه برای هر دو طرف، یعنی هیئت اعزامی دانشگاه و دفاتر کنگره، بسیار ارزشمند واقع شد. رودریگو زونیگا، دانشجوی سال اول دکتری، در این باره می‌گوید:

«سفر به واشنگتن دیدگاه کاملاً جدیدی درباره نقش علم در عرصه سیاست به من بخشید. در فضای رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی امروز، به‌سادگی ممکن است واشنگتن فضایی کاملاً دوقطبی و اصلاح‌ناپذیر به نظر برسد؛ اما در گفت‌وگو با کارشناسان و کارکنان هر دو حزب اکثریت و اقلیت، تمایلی عمومی به همکاری فراجناحی و حمایتی گسترده از علم مشاهده کردم. پس از این تجربه، برای من کاملاً روشن شد که فضا و نیازی مبرم برای مشارکت فعالانه افرادی با پیش‌زمینه و تخصص علمی در سطوح حاکمیت محلی، ایالتی و فدرال وجود دارد.»

هم‌زمان با تداوم نقش‌آفرینی مسائل علمی و فناوری در شکل‌دهی به سیاست‌های کلان، فرصت‌های تعامل پژوهشگران با تصمیم‌گیران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. برنامه‌هایی نظیر روزهای بازدید از کنگره، نسل آینده دانشمندان را به دانش و اعتمادبه‌نفس لازم برای تبیین ارزش پژوهش فراتر از مرزهای آزمایشگاه مجهز می‌کنند و پیوند میان جامعه علمی و سیاست‌گذارانی را که تصمیماتشان آینده این حوزه را رقم می‌زند، استحکام می‌بخشند.